Privacy is een hot item in het onderwijs en daarbuiten. De wet op de persoonsgegevens regelt van alles wat er mag en vooral wat er niet mag. Voor foto's van kinderen op een schoolsite moeten opuders bijvoorbeeld expliciet toestemming hebben gegeven. En zo zijn er nog vele voorbeelden te noemen.
Hoe schril steekt daar de gang van zaken bij af als het gaat om verslagen van oudergesprekken, uitslagen van psychologische onderzoeken van kinderen, rapportages naar het AMK, enz. Dit soort, toch uiterst privacy gevoelige informatie, wordt vrolijk als bijlagen bij email berichten verstuurd. Soms komt zoiets niet aan en dan vraagt men zich af: waar is het gebleven? Het is gelukkig geen schering en inslag dat verzonden mails niet overkomen, of dat de bijlage onderweg 'verdwenen' is. Maar het gebeurt wel van tijd tot tijd. Ieder kent er wel voorbeelden van.
Wat gebeurt met een emailbericht dat niet overkomt? Er zijn een paar mogelijkheden: 1. Het is domweg in de grote digitale wolk verdwenen, 2. Het is verkeerd bezorgd en de ontvanger heeft de moeite genomen het (zonder het gelezen te hebben) te retourneren naar de afzender, of hij heeft het eenvoudig als ongewenste mail gedelete. 3. De ontvanger heeft als 'curiositeit' zelf behouden. Is er in de eerste twee gevallen slechts sprake van enig ongemak, in het laatste geval kunnen de gevolgen zeer ernstig zijn.
Deze m.i. ongewenste situatie is echter heel eenvoudig te voorkomen. Je kunt het emailbericht inclusief de bijlagen met een niet te kraken programmaatje 'inpakken' en dit als bijlage versturen. Met behulp van een eerder afgesproken, niet voor de hand liggend, wachtwoord kan de ontvanger dit 'uitpakken' en lezen. Als een op deze manier verzonden bericht onderweg 'zoek raakt' is er niets aan de hand; niemand kan er immers wat mee.
